Hij bouwt langzaam op, in tientallen kleine barstjes.
In momenten waarop je voelt: “Ik ben niet helemaal mezelf.”
Maar je schuift het opzij: het is druk, ik ben moe, het was een uitdagende periode, dus natuurlijk heb ik geen zin, geen energie, geen ruimte.
Toch zijn die momenten signalen.
En vaak zijn ze subtieler dan we durven erkennen.
Je merkt het soms in je sociale contacten: je trekt je terug of je voelt minder verbinding.
In hobby’s die vroeger energie gaven maar nu aan de kant schuiven.
In kleine verschuivingen in gedrag, die niet per se opvallen, maar wel iets vertellen.
Maar het grootste verschil speelt zich vanbinnen af.
De ochtenden waarop opstaan ineens voelt als een gevecht.
Het innerlijke conflict bij taken die vroeger vanzelf gingen.
Het jezelf regelmatig moeten toespreken: komaan, nog even, je kan dit.
En dan komt de crash.
Niet omdat je zwak was, maar omdat je een te lange tijd te sterk bent geweest.
Die crash is een figuurlijke muur die op dat moment te groot is om nog overheen te raken. Soms gaat het om iets kleins — en juist dat maakt de zelfveroordeling zo hard. Want niemand ziet de weg ernaartoe. En vaak zie je het zelf pas wanneer je terug omhoog begint te klimmen.
De klim uit zo’n dal is zwaar.
Niet alleen omwille van het werk dat je innerlijk verricht, maar ook omdat je onderweg ontdekt wie naast je loopt — en wie niet.
Sommige mensen waarvan je dacht dat ze je zouden aanmoedigen, blijven stil.
Anderen, vanuit onverwachte hoeken, reiken precies op het juiste moment een hand aan.
Ik zit in die klim.
Het dieptepunt was akelig, donkerder dan ik ooit had durven denken.
Maar ik ben al meer dan een jaar aan het groeien, vallen, opstaan, weer klimmen.
En ja: soms neem je een paar stappen terug. Dat hoort erbij.
Waar ik de afgelopen jaren de feestdagen vooral heb proberen overleven, merk ik nu iets nieuws:
een gevoel van toeleven naar iets, van verwachting, van ruimte.
Voor mij betekent dat ook: creëren.
Iets maken vanuit herstel, vanuit zachtheid, vanuit de weg terug naar mezelf.
Dit is een klein deel van het resultaat van een jaar klimmen, helen en opnieuw thuiskomen in wie ik ben.
